صفحه اصلی | فرم درخواست | مدیریت پنل پیامکی | همکاری با ما
******************************
تبلیغات
******************************

والدین، نفس راحت بکشند یا نه؟


عجیب نیست اگر ببینیم کودکان دو-سه ساله با خونسردی تمام نشسته‌اند و انگشتشان را با اعتماد به نفس کامل روی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ها می‌کشند و یا دکمه‌ بازی‌های کامپیوتری را فشار می‌دهند.


به گزارش پایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، دیگر خیلی عجیب نیست که ببینیم کودکان دو- سه ساله با خونسردی تمام نشسته‌ اند و انگشتشان را با اعتماد به نفس کامل روی تلفن‌های هوشمند و تبلت‌ ها می‌کشند و یا دکمه‌ بازی‌های کامپیوتری را فشار می‌دهند.


بازی بچه ها با کامپیوتر




با آنکه والدین، هنگام بازی بچه‌ ها با ابزار رایانه ای، نفس راحتی می‌ کشند، اما ته دلشان همواره این نگرانی وجود دارد که نکند این‌ گونه سرگرمی‌ها به مغز بچه‌ هایشان آسیب برساند.


ظاهرا وقت گذراندن پای صفحه های رایانه ای به ویژه اگر تجربه‌ای دو سویه باشد، برای یادگیری بهتر مفید است.


تحقیقات در دانشگاه ویسکانسین نشان داده است که کودکان بین سنین 2 تا 3 سال بیشتر به صفحه‌ ای واکنش نشان می‌ دهند که از آنها می‌ خواهد بهشان دست بزنند تا صفحه‌ ای که تعاملی با کودکان ندارد.


این تحقیقات نشان داده است که هر چه صفحه ‌ای بیشتر اینتراکتیو (دوسویه) باشد، بیشتر واقعی است و از دید یک کودک دو ساله جالب‌تر است و او خود را به آن نزدیک می‌داند.


هدر گریگوریان، استادیار دانشگاه ویسکانسین، مجری این تحقیقات می‌ گوید صفحه‌های قابل لمس، قابلیت یادگیری کودکان را افزایش می دهند.


وقتی او آزمایش دیگری در زمینه یادگیری کلمات صورت داد، باز نتیجه مشابهی گرفت.


او در این باره گفت: کودکانی که با اسکرین های اینتراکتیو بازی می‌کنند با سرعت بیشتری یاد می‌گیرند و کمتر اشتباه می‌کنند اما تبدیل به یک نابغه نمی‌شوند فقط با این کار اطلاعات بیشتری دریافت می کنند.


پس والدین می‌توانند نفس راحتی بکشند. فرزندانتان با جهان اطرافشان ارتباط برقرار و تعامل می‌کنند و این امری بسیار طبیعی است.


در هر صورت، فناوری چه به شکل تلفن هوشمند چه به‌ شکل تبلت، ماندنی است. بسیاری از مدرسه‌های ابتدایی و پیش دبستانی، از آی پد در کلاس‌ها استفاده می کنند. تکنولوژی و نحوه به کار گیری آن در برنامه آموزشی مدرسه‌ها گنجانده شده است.


هلن مویلت، رئیس موسسه آموزش پایه، نهادی خیریه ای که برای بهبود روش‌های آموزشی و کیفیت آموزش کودکان زیر 5 سال فعالیت می کند، می گوید:  من از افرادی نیستم که معتقدند نباید موبایل و تبلت را در اختیار کودکان قرار داد.


در صورتی که از این ابزار درست و به‌موقع استفاده شود، می‌توانند واقعاً جالب باشند و به یادگیری کمک کنند. به شرط آنکه در تمام مواقع و در ازای سایر سرگرمی‌های مفید دیگر از آن‌ها استفاده نشود.


اما خانم مویلت از این نگران است که والدین ممکن است الگوهای خوبی در این زمینه نباشند.


او می گوید:  من والدینی را می‌بینم که در حین راه رفتن اس ام اس می‌فرستند یا آنقدر غرق استفاده از ابزارشان هستند که با کودکانشان به سختی ارتباط برقرار می کنند.


تحقیقات اخیری که در دانشگاه استرلینگ انجام شده نشان می‌دهد که طرز برخورد خانواده با تکنولوژی در خانه نقش مهمی در نحوه ارتباط کودک با این ابزار بازی می کند.


این تحقیقات نتیجه می گیرد: تجربه کودکان بین 3 تا 5 سال با فضای فرهنگی اجتماعی هر خانواده و سلایق شخصی هر کودک شکل می گیرد.


در ادامه نتیجه این تحقیقات آمده است: این تکنولوژی نیست که هدایت‌کننده و غالب بر تجربه کودکان است بلکه خواسته‌های آن‌ها و فرهنگ خانواده است که نوع ارتباط کودکان با این ابزار را تعریف می کند.


کریستین استیون، یکی از پژوهشگران در دانشگاه استرلینگ می‌گوید که بیشتر والدین خطر اعتیاد و خنثی شدن را درک می کنند. آن‌ها ساعت‌هایی را برای استفاده از ابزار و اسکرین های کامپیوتری و بازی و سایر فعالیت‌های داخل و خارج از خانه را تعیین می کنند.


اما در میان کارشناسان اختلاف نظر جدی در این زمینه وجود دارد. دکتر آریک سیگمن، روانشناس می‌گوید که کودکان امروزه بیشتر از هر زمان دیگر از طریق تلویزیون، کامپیوتر و وسایل دیگر به تماشای برنامه‌های مختلف می‌نشینند و یا بازی می کنند. به عقیده او این عادت بد می‌تواند موجب اعتیاد و افسردگی شود.


او تخمین زده است که کودکانی که امروز به دنیا می‌آیند تا زمانی که هفت سالشان شود، یک سال کامل به صفحات وسایل الکترونیکی مختلف خیره شده‌اند.


در صورت صحت این امر، کسی نمی‌تواند بگوید که این موضوع نگران کننده نیست.


مهم آن است که کودکان باید از وقتی که پای این گونه ابزار صرف می‌کنند نهایت استفاده را بکنند و تنها برنامه‌هایی برای آن‌ها دانلود شود که به یادگیری شان کمک می‌کند.


جکی مارش، استاد آموزش در دانشگاه شفیلد می‌گوید در این زمینه باید تحقیقات بیشتری انجام شود.


او می گوید: ما خصوصیات آنچه فکر می‌کنیم یک برنامه خوب است را در اختیار مدرسه‌ها قرار می‌دهیم. تنها این اینکه یک آی پد در اختیار کودکان قرار دهید کافی نیست، بلکه کیفیت این برنامه‌ها هم که در اختیارشان قرار می‌دهید مهم است.


به نظر او، برنامه‌ های با کیفیت رایانه ای و به‌خصوص نرم افزارهای مختلف می‌تواند به کودکان استثنایی (کودکانی که مشکلات یادگیری دارند)، کمک کند تا مهارت هایی را که فاقد آن هستند، کسب کنند.


فضاهای آنلاین همچنین به کودکان این فرصت را می‌دهد که با اعتماد به نفس به یاد گرفتن چیزی مشغول شوند که شاید در فضای خانه یا مدرسه نتوانند آن را انجام دهند.


توصیه پروفسور مارش به والدین این است که برای کودکان زیر 6 سال، در کل روزانه دو ساعت وقت پای تلویزیون و رایانه صرف کردن، کافی است.




پروفسور مارش می افزاید با آنکه شمار اندکی از کارشناسان معتقدند وقت صرف کردن پای رایانه و دیگر وسایل الکترونیکی، ناسالم است، اما شواهدی وجود ندارد که ثابت کند این کار برای پرورش مغزی کودکان زیان آور است.




پژوهش ها نشان داده است کودکان به سرعت حوصله‌شان از یک نوع رسانه سر می‌رود و معمولاً در کنارش با اسباب‌بازی های دیگر و یا دویدن و جنب و جوش بیرون از خانه، خود را سرگرم می‌کنند.

خانم مویلت می گوید: ما خیلی نگران مقدار زمانی هستیم که فرزندانمان جلوی کامپیوتر و تبلت و موبایل صرف می‌کنند اما کودکان ما خیلی کنجکاو و باهوش هستند. بچه‌ها در معرض خیلی چیزها قرار می‌گیرند که توجهشان را جلب می کند.


شاید هم کودکان فقط می‌خواهند به اندازه بزرگسالان از تکنولوژی جدید لذت ببرند.

می 4th, 2013 | تعداد بازدید/96 views | دسته بندی : تازه ها

محمود رضا مرادی مهرآبادی

از سال 1375 فعالیت خود را در حوزه رایانه و هنر آغاز کردم - مدرس فناوری اطلاعات و شاخه های هنری - http://moradiphoto.ir






استفاده از مطالب این پایگاه در وبلاگ ها و وبسایت ها با ذکر نام منبع ( مرکز فناوری و اطلاعات ایران ) مجاز می باشد
CopyRight (C) Iran Information Technology Center i-ITC.ir
پیاده سازی شده توسط شرکت فنی مهندسی توسعه آرمان پندار (فتاپ)